De feestdagen voorbij

Door: Lieve Snijders (gastblogger Mommunity)

Inmiddels zijn we januari weer ingerold. De drukke decembermaand is voorbij. Toegegeven, dat vind ik helemaal niet erg. Het plannen van familiemomenten rondom de feestdagen, verwachtingen en daarnaast alles wat gewoon doorgaat. Het is leuk en tegelijk heel vermoeiend, want we willen ook zo graag dat het fijn is.

Dit jaar hebben wij er als gezin echter voor gekozen om het wat rustiger aan te doen. Geen onhaalbare schema’s met familiebezoeken. Geen zes gangen diners waar tijdens het voorgerecht al gefluisterd wordt: “Dat lust ik echt niet, mama”. Meer tijd voor het gezin, minder tijd om het anderen naar de zin te maken.

Deze grens heb ik getrokken nadat ik de afgelopen jaren de benen onder mijn lijf vandaan had gerend en nog niet eens een heel klein beetje van de feestdagen had genoten. Ik wilde niet de afhaker zijn, degene bij wie het blijkbaar niet lukte om alle verplichtingen af te gaan. Dit jaar realiseerde ik me dat het me prima lukte, maar dat ik het gewoon niet meer wilde. 

Het lijkt alsof het ieder jaar een beetje meer wordt. Meer kersthapjes maken voor de opvang of school (iemand had sushi ingevuld, ik bedoel maar), meer outfits die in de winkels hangen, meer sociale borrels en etentjes, meer decoratie in en om de huizen en bovenal kost het gewoon ook steeds meer geld. Vooruit, als ik dit zo hoor klink ik alsof ik tachtig ben. Ik vind de feestdagen ook echt heel leuk, maar ik zie ook een keerzijde.

Die keerzijde ben ik gaan ervaren sinds ik moeder ben. Daarvoor schoof ik gezellig aan, kon ik tot laat blijven en vond ik het vooral heerlijk even vrij te zijn. Nu betekent dat extra hard werken en toch aan die sociale normen willen voldoen terwijl je ziet en voelt dat dit niet altijd kan.

Dus, januari. Hoe treurig deze maand meestal start, zo enorm heeft hij ons nu verrast. Sneeuw! Ik had de moed al opgegeven dat mijn kinderen nog zoveel sneeuwpret zouden meemaken. Ik had gedacht dat we hier toch minimaal een skiklasje en een wintersportvakantie voor over moesten hebben, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Is dat eigenlijk niet waar het gewoon om draait? Dat kneuterige en gezellig samenzijn? En we zeggen het ieder jaar, maar toch blijven we rennen. Rennen om het anderen naar de zin te maken. Onthaasten is het meest lastige in deze tijd, maar ik merk dat het mijn kinderen veel brengt. En nee, dat lukt niet iedere dag. Maar de keren dat we samen de sneeuw buiten hebben geverfd, schaterend op de slee rondjes van de heuvel af gingen en warme chocolademelk hebben gedronken zijn voor mij onbetaalbaar. Daar kan geen enkel luxe kerst diner tegenop.